• Pielgrzymki - najstarsza forma turystyki - zawsze odbywały sie z potrzeby duchowej. Miejsca odwiedzane łaczą się ze świętością różną w obrębie i dla różnych religii. Cele podróży to zarówno elementy krajobrazu jak i stworzone przez człowieka miejsca kultu powstające w geograficznym punkcie cudownych wydarzeń, przechowywania i odnajdywania przedmiotów kultem otaczanych jak np. relikwie, obiekty i przestrzenie w których obecne jest sacrum. Wiele z nich należy do światowego dziedzictwa kultury i otaczane jest czcią nie tylko przez wyznawców ale przez wszystkich ludzi wrażliwych na duchowe wartości przestrzeni, na zasadzie wzajemnego poszanowania.
• Stare, tradycyjne cele podróży pielgrzymów zachowują sacrum niejako z definicji. Składa się nań pamięć wydarzenia,tradycja oraz swiętość dziedzictwa. Współczesnie zmienia się jednak sposób docierania do tych miejsc i tempo dojścia. Mało kto z chrześcijan decyduje się współcześnie na pieszą wędrówkę, jak opisał to Paolo Coelho w powieści "Pielgrzym". Zmienia się przestrzenne znaczenie sanktuariów, które częstokroć stały się częścią wielkich aglomeracji miejskich, choć kiedyś były w nich najważniejsze.
• Powstają jednocześnie nowe przestrzenie obudowujące przestrzenie kultu będące celem podróży religijnych turystów. Czy sacrum w nich jest czytelne? Co wzrusza we współczesnych przestrzeniach obudowujących miejsca cudowne i święte?
• Czy można na współczesny język przetłumaczyć przeżycia dawnej pieszej podróży, które już nie nastąpią i pozwolić odnaleźć uniesienia wieńczące trud wędrówki wprowadzając człowieka do współczesnego sanktuarium lub do dawnego ale w nowym mieście? Na czym polega fenomen duchowości przestrzeni przemierzanej przez pielgrzyma na trasie dom - cel pielgrzymki - dom? Czy jest jeszcze szansa by tę duchowość wspomóc środkami, którymi posługuje się architekt i urbanista?
• Turystyka religijna jest zjawiskiem w sposób pełny i coraz bardziej wyczerpujący opisanym przez geografię religii i socjologię religii. Wydaje nam się, że architekci i urbanisci do tej pory zajmowali się tym fenomenem badając relacje turystyki kulturalnej, której częścią jest turystyka religijna, z szeroko pojętym dziedzictwem. Podczas tej konferencji pragniemy zrobić krok dalej.
• Rozważając problemy poszanowania dziedzictwa chcemy pochylić się nad współczesnymi próbami nowego tworzenia sacrum którego poszukuja pielgrzymi tak, by mogło zabrzmieć również współczesnym językiem przestrzeni.
• Pragniemy rozważyć metody właściwe dla projektowania miast jak i nimi zarządzania, stworzyć forum wymiany doświadczeń dla osób zaangażowanych w obsługę tego charakterystycznego ruchu turystycznego na płaszczyźnie projektowej jak i ekonomicznej. Mamy nadzieję, że spotkają się tu twórcy bogaci w doświadczenia z dziedziny konserwacji i ochrony zabytków jak i projektanci nowych sanktuariów przyciągających pielgrzymów.
• Zagrożenia współczesnego świata powodują wzrost zainteresowania ruchem pielgrzymkowym, nie tylko wśród wyznawców poszczególnych religii. Czy jest szansa by przestrzenie te stały się międzywyznaniowym pomostem, który będzie wyjasniał i godził ludzi z różnych krajów w obliczu globalnych konfliktów? Być może odpowiedzi, które padną podczas konferencji pozwolą odnieść się również i do tego zagadnienia.
• Zapraszamy!

Pobierz plik MS Word >>